Bencil aynalar, ağlayan kitapların sayfalarına yazılmış
Nasıl geçer zaman? Nasıl korkuyla uykuya dalarım?
Şimdi yedi yerinden vurulan bir kartalın kanat çırpışı kadar güçlü olmak gerek
Çünkü sen galip gelince başladı tüm bu serenat
Ve ben dün gibi perişanım
Kesik bir bıçağın ayırdığı çirkin yara gibi kapkara
Benim gibiydin, ve sen ilk yazdığım şiirin kapağı kadar değerliydin
Hatıraları gizleyenimsin, seni atamam ama yakabilirim
Oynanan kumar gibi kartı elinin tersiyle itmek, tıpkı usta işlik
Kafanda çalan şehrin en bilindik radyosu, tıpkı ciğer kesik
Öyle bir çıkmaz, can havliyle sarılsan da sonucu fiyasko
Sabaha kadar bekle ve de unutma, boş gelen bir tren yok!
